Hypersocialorg.com :ลงประกาศฟรี โพสท์ฟรี

หมวดหมู่ทั่วไป => ท่องเที่ยว ที่พัก => ข้อความที่เริ่มโดย: sudteen555 ที่ 12-07-2019 , 02:30:41

หัวข้อ: ‘กัวเตมาลา’ เมืองดิบๆมั่งมีเสน่ห์ที่เกือบมิได้ไป
เริ่มหัวข้อโดย: sudteen555 ที่ 12-07-2019 , 02:30:41
เมืองเก่าของกัวเตมาลาซิตี้ บางมุมอาจจะน่าขนลุกไปบ้าง แม้กระนั้นไม่มีการรองพื้น ประดิดประดอยติดขนตาเลียนแบบเมืองแบบงี้มีเสน่ห์ดิบๆที่น่าคลั่งไคล้
แม้คุณคือนักท่องเที่ยวที่ตามล่าเมืองน่าเที่ยวระดับเอลิสต์ของโลก ปักหมุดเมืองแอนติกาไว้บนแผนที่โลก เนื่องจากนี่คือเมืองที่ผู้รักการเดินทางทุกคนควรจะพาสองเท้าไปเดินย่ำบนถนนปูด้วยหินแสนคลาสสิก


“โน” ภายหลังเดดเครื่องปรับอากาศอยู่นาน เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองตัดสินใจสั่นศีรษะรวมทั้งยื่นหนังสือเดินทางสีเลือดหมูคืนให้ผู้ครอบครอง แล้วเอ่ยคำนี้ออกมา นี่เป็นปัญหาที่ไม่เคยพบเลยทั้งชีวิตการเดินทาง รวมทั้งกำลังเกิดอยู่ในช่วงเวลานี้เป็น ‘เข้าประเทศที่หมายไม่ได้’ คนไหนกันจะรู้สึกว่าท่องเที่ยวนี้ฉันจะวิ่งชนปัญหานี้เข้าอย่างจัง

สิ้นคำคุณข้าราชการ รถยนต์ Tica Bus ที่วิ่งผ่านประเทศจากเอล ซัลวาดอร์ (El Salvador) มุ่งหน้าไปพบกัวเตมาลา (Guatemela) ตกลงใจทิ้งผู้โดยสารคนประเทศไทยลงตรงชายแดน เด็กรถยนต์หอบกระเป๋าลงมากองด้วยความประสงค์ดี

หมดกัน ทุกสิ่งทุกอย่างมองมืดมน สายตาละห้อยของฉันมองป้าย Tica Bus อย่างห่วงใย และมันเบาๆกลืนหายไปกับฝุ่นละอองและจมไปบนถนนสายนั้น

“เดี๋ยวเราจะส่งคุณกลับเอล ซัลวาดอร์นะ คุณไปทำวีซ่าที่สถานทูตกัวเตมาลาในกรุงซาน ซัลวาดอร์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยก่อนแล้วค่อยมาใหม่…” ล่ามเฉพาะกิจสปีกอิงลิชกระท่อนกระแท่นบอกคนหดหู่

นาทีนั้นอยากบอกภาษาสเปนแบบคล่องแคล่วปรื๋อได้ จะได้ชี้แจงให้คุณข้าราชการรู้เรื่องอย่างแจ้งชัด ว่าวีซ่าอเมริกาที่ยังไม่หมดอายุ สามารถใช้เดินทางเข้าประเทศในแถบอเมริกากึ่งกลางได้แล้วก็กัวเตมาลาด้วย เอ็งอาจมัวแต่ขลุกอยู่ตรงชายแดน เลยไม่เคยทราบกฎข้อนี้ เจ้าหน้าที่จัดแจงส่งขึ้นรถบัสกลับกรุงซาน ซัลวาดอร์ เมืองหลวงของประเทศเอล ซัลวาดอร์ที่ฉันเพิ่งจะจากมาอยู่เร็วๆ

ในโพล้เพล้ที่บัสควบไปข้างหน้า ไม่มีอะไรดีไปกว่าแงะหาเรื่องดีๆขึ้นมาปลอบโยนตนเอง เอาเถอะ ยังดีมากยิ่งกว่าหนังสือเดินทางหาย แถมโชคดีที่ระยะทางจากชายแดนไปกรุงซาน ซัลวาดอร์เพียงแค่ 2 ชั่วโมงก็ถึงแล้ว หากนานกว่านี้ เห็นทีคงจะยอมยกธงขาว แถมโชคดีมากกว่าที่วันพรุ่งนี้เป็นวันจันทร์ที่สถานทูตเปิดกระทำพอดิบพอดี นี่ถ้าเกิดพรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ นั่นซึ่งก็คือว่าฉันจำต้องแขวนตัวเองอยู่ในซาน ซัลวาดอร์อีก 2 วัน ซึ่งถ้าเป็นแบบงั้นเห็นทีคงจะต้องรื้อถอนปรับขยับแผนกันชุดใหญ่

แต่ว่าก็น่าประหลาด เป็นช่วงเวลากลางคืนที่กำจัดทุกข์และความรู้สึกกังวลออกไปอย่างไวน่าใจหาย คงเป็นเพราะว่าจำนวนอายุทำให้คนเราเข้าใจโลกได้ง่ายสุดๆขึ้น แผน 2 แผน 3 ถูกร่างขึ้นลางๆก่อนทั้งหมดทุกอย่างจะค่อยๆจมดิ่งไปในความมืด

เมืองเก่าของกัวเตมาลาซิตี้ บางมุมบางครั้งอาจจะน่ากลัวไปบ้าง แต่ไม่มีการรอคอยงพื้น ประดิดประดอยติดขนตาปลอมเมืองแบบงี้สินะ เสน่ห์ดิบๆที่ฉันเผลอไผล

หลังจากเสร็จสมบูรณ์ภารกิจขอวีซ่ากัวเตมาลาฉันก็นั่ง Tica Bus ผ่านประเทศจากเอล ซัลวาดอร์ไปพบกัวเตมาลาอีกครั้ง

สี่เหลี่ยมจัตุรัสประจำเมืองกัวเตมาลาสิตี้ (Guatemala City) อ้าแขนปลอบโยนคนบ้านไกล แถวนี้เป็นเขตเมืองเก่า รอบด้านก็เลยเป็นอาคารดั้งเดิมอายุมากกันทั้งหมด แม้แต่เรือนพักที่ฉันนอน ก็เก่าขนาดเดินบนห้องแล้วดังเอี๊ยดอ๊าดตลอดระยะเวลา

หน้าที่ของจัตุรัสนั้นมากอย่างมาก ด้านหนึ่งคือประจักษ์พยานที่แสนโอ่อ่าอย่างพระราชสำนักแห่งชาติ (National Palace) ส่วนอีกด้านเป็นมหาวิหารแห่งกัวเตมาลา (Metropolitan Cathedral) อันศักดิ์สิทธิ์ของคนกรุง เดินอ้อมไปข้างหลังมหาวิหาร เป็นตลาดใหญ่ประจำเมือง เมืองเก่าของกัวเตมาลาสิตี้ บางมุมอาจจะน่ากลัวไปบ้าง แต่ไม่มีการรอคอยงพื้น ประดิดประดอยติดขนตาปลอม เมืองอย่างงี้สินะ เสน่ห์ดิบๆที่ฉันหลงใหลเสมอ

เว้นเสียแต่กัวเตมาลาซิตี้แล้ว ยังมีแอนติกา(Antigua) อีกเมืองหนึ่งที่ใครๆก็เพ้อกันว่าเมืองนี้แหละที่ทำให้หัวใจของผู้เดินทางสั่นไหวมานับไม่ถ้วน

แอนติกาเป็นดินแดนที่มิได้ถูกประดับไว้ด้วยแบรนด์เนม แต่ว่าถูกห่มไว้ด้วยบรรยากาศแบบดิบๆเดิมๆไม่ว่าจะซอกแซกไปมุมไหน ก็พบว่าแอนติกาคือเมืองที่โรยไว้ด้วยสีสัน

เนื่องแต่เป็นเมืองอาณานิคมของประเทศสเปนมาก่อน แอนติกาเลยมีมรดกตกทอดเป็นอาคารบ้านเรือนสไตล์โคโลเนียลกระจัดกระจายไปทั้งเมือง แอนติกาเลอค่าน่าขลุกอยู่ด้วย ไม่ว่าถนนสายไหนจึงไม่เคยขัดสนนักท่องโลก ถนนหนทางปูด้วยหินเป็นร่องเป็นหลุมเป็นตัวตนของแอนติกา บางคนพูดว่าแค่พาสองเท้าเดินย่ำไปบนถนนปูด้วยหินก้อนใหญ่ๆในแอนติกาก็สัมผัสได้ถึงความคลาสสิกของเมืองนี้แล้ว

ฉันพาตนเองไปวนเวียนแถวพลาซา มายอร์ (Plaza Mayor) นี่เป็นจัตุรัสกลางเมืองที่เป็นทุกอย่างของเมือง สำหรับคนที่มองหาศูนย์รวมจิตใจของเมือง มุมหนึ่งของสี่เหลี่ยมจัตุรัสคือมหาวิหารประจำเมือง (Antigua Cathedral) ที่มีมุมสงบเอาไว้ให้ชาวคริสต์ทุกคนได้เข้ามาพึ่งพาในสถานที่ที่อวลไว้ด้วยเชื่อถือ

วิหารสีขาวที่นี้สร้างตั้งแต่กึ่งกลางศตวรรษที่ 16 เหตุที่มองใหม่อย่างนี้ เนื่องจากว่าผลพวงจากแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นบ่อยมาก รุนแรงที่สุดก็เป็นตอนปี 1773 ซึ่งปีนั้นแอนติกาทั้งเมืองพินาศไม่มีชิ้นดีโบสถ์แห่งนี้ก็จำเป็นต้องซ่อมกันใหม่อีกรอบ

กึ่งกลางจัตุรัสเป็นสวนแล้วก็น้ำพุที่สร้างตั้งแต่ศตวรรษที่ 20 ใครกันแน่ไม่รีบร้อนไปไหนลองมองหาเก้าอี้ข้างถนนแล้วนั่งเพลิดเพลินใจไปกับทิวไม้และผู้คนที่เคลื่อนผ่านไปมา จะได้ทราบว่าชาวแอนติกาในศตวรรษที่21 นั้นยังใช้ชีวิตแบบเดิมๆ

หญิงชาวแอนติกามักมานั่งรวมกลุ่มกัน ในมือพวกเธอมีเก้าอี้พลาสติกหนีบไปด้วยเสมอ สะดวกนั่งตรงไหนก็วางลงแล้วนั่งล้อมวงคุยหรือนั่งขายสินค้ากันตรงนั้นเลย บางวงไม่มีเก้าอี้ก็หย่อนยานตัวนั่งลงเสวนากันริมทางเลย แต่แม้เจอนักเดินทางปุ๊บ พวกหล่อนพร้อมจะทิ้งวงเจรจาแล้วพุ่งมาหากลุ่มเป้าหมายทันที

แอนติกาเป็นดินแดนที่ไม่ได้ถูกประดับประดาไว้ด้วยแบรนด์เนม แต่ว่าถูกห่มไว้ด้วยบรรยากาศแบบดิบๆเดิมๆไม่ว่าจะซอกแซกไปมุมไหน ก็พบว่าแอนติกาคือเมืองที่โรยไว้ด้วยสีสัน

นักช้อปท่านไหนที่ต้องการสำรวจตลาดของแอนติกา รอบๆสี่เหลี่ยมจัตุรัสเป็นแหล่งช้อปชั้นเลิศที่มีไว้ให้ท่านได้เดินสอดส่องและจับจ่ายใช้สอยกัน หรือคนไหนกันต้องการจะหารถม้าแล้วให้พาเที่ยวไปให้ทั่วแอนติกา มุมนี้ก็มีรถม้าจอดรออยู่ ความจริงชาวเมืองเองก็ยังคงใช้รถม้าอยู่ด้วยเหมือนกัน เดินไปมุมไหนเลยมีเสียงก่อกแก่กอยู่ทุกที่

ประตูโค้งซันตา คาตาลีที่นา (Santa Catalina Arch) ที่เป็นราวกับโลโก้ของแอนติกา เป็นมุมที่นักทัศนาจรทุกคนพากันเดินหา แรกเริ่มประตูนี้เป็นส่วนหนึ่งส่วนใดของวิหารซันตา คาตาลีที่นาแต่ที่เหลือเพียงแค่ซุ้มประตูเพราะว่าถูกแผ่นดินไหวเขย่าเมืองฉิบหายกระทั่งเหลือซุ้มประตูเท่าที่มองเห็น

เดินไปสุดถนนสายนี้ ก็จะพบโบสถ์สวยอีกแห่งหนึ่งของแอนติกาอย่าง ลาเมอร์เซด (La Merced) สีเหลืองงามของโบสถ์แห่งนี้สะกดทุกคนให้ยืนนิ่ง บางคนบางครั้งอาจจะสนุกกับการเดินสายท่องเที่ยวโบสถ์ที่กระจายอยู่ทั้งเมือง แต่ว่าฉันเดินถามเจ้าถิ่นเพื่อหาพิกัดที่จะพาไปเมอร์ติดอยู่โด (Mercado) ตลาดนัดประจำเมืองที่ใหญ่ขนาดมีทั้งยังโซนขายข้าวของเครื่องใช้และโซนของที่ระลึก ยืนยันว่ามาถึงตรงนี้ได้หิ้วอะไรติดไม้ติดมือกลับไปอยู่บ้านแน่นอน นี่ไม่ใช่ตลาดที่มีไว้ให้นักเดินทางได้มาซื้อแค่นั้น แต่ว่ายังเป็นมุมที่ชาวเมืองหอบลูกลากหลานมาซื้อข้าวของเครื่องใช้ทั้งหมดทุกอย่างภายในบ้านด้วยเหมือนกัน

เดินเอ้อระเหยไปให้ทั่วแอนติกา แล้วฉันก็เลยพบว่านี่คือเมืองหลวงเก่าของกัวเตมาลาที่น่าเพลิดเพลินเจริญรุ่งเรืองอารมณ์เบิกบานแท้

แม้คุณเป็นนักเดินทางที่ตามล่าเมืองน่าเที่ยวระดับเอลิสต์ของโลก ปักหมุดเมืองแอนติกาไว้บนแผนที่โลก เนื่องจากว่านี่เป็นเมืองที่ผู้รักการเดินทางทุกคนควรจะพาสองเท้าไปเดินย่ำบนถนนปูด้วยหินอันแสนคลาสสิก แล้วจะทราบว่าโลกช่างน่าอภิรมย์อย่างมาก
คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง : hazardsofmedicine.org (http://hazardsofmedicine.org/)

ขอบคุณบทความจาก : http://hazardsofmedicine.org/ (http://hazardsofmedicine.org/)

Tags : http://hazardsofmedicine.org/,hazardsofmedicine.org,hazardsofmedicine